Een volle Lakenhal. Op zaterdagochtend zowaar. Voor een debat, zowaar. Over Sociale Zaken, warempel.

Een sociaal debat

Vanochtend organiseerden Het Sociaal Forum Kempen, de Fakkel en de Herentalse Adviesraad voor personen met een handicap een debat rond het sociaal beleid van Herentals. We keken naar het verleden, de actuele toestand(en), en natuurlijk vooral naar de plannen van elke partij voor de toekomst.

Samen met de experts van maar liefst 7 andere partijen mocht ik aantreden voor CD&V. Wat fijn dat we het maar liefst 2 uur mochten hebben over het belangrijkste (wat mij betreft toch…) thema dat er kan zijn: een warm en hartelijk Herentals, met meer aandacht voor wie die niet altijd krijgt.

Het debat werd perfect geleid door Bart Timperman, en de meeste debaters bleven sereen en rustig. Kleine uitzondering was ikzelf misschien. Ik verloor even mijn geduld en kalmte toen het over de Blue Assist Card ging, en de waarheid eventjes met de voeten getreden werd. En ik werd een beetje boos. Misschien moet ik toch maar eens aan de yoga.

Ik zou natuurlijk in detail kunnen gaan, maar toen ik van de Lakenhal naar huis ging, kwam er een algemene conclusie in me op, en die wil ik best wel delen.

De meeste partijen leken behoorlijk eensgezind, en dat was tegelijk een verrassende en geruststellende vaststelling. Het ging heel vaak over “het is er al, maar mag/moet nog veel beter” (toegankelijkheid, klantgerichtheid, sociale woningbouw, vrijetijdspas), en vrijwel niet over “dit draait slecht en moeten we afschaffen of diepgaand hervormen”. Ik viel bijna van mijn stoel toen iedereen het unaniem eens was over het behoud van de huidige vrijstelling van onderhoudsplicht door de kinderen van rusthuisbewoners. Ik herinner me hevige discussies van pakweg 12 jaar geleden tussen heel veel partijen precies over die onderhoudsplicht.

In heel veel gemeentebesturen is de sociale discussie totaal anders. De vrijetijdspas staat er nog in zijn kinderschoenen, er wordt gepleit voor een stop of afremmen van sociale woningbouw, er is heel weinig vrijetijdsaanbod voor kansengroepen, er zijn veel minder voorzieningen voor mensen in armoede of personen met een beperking. In Herentals, Noorderwijk en Morkhoven, hebben we dat al allemaal; het is nu zaak om alles nog te verbreden, te verdiepen en te verbeteren. Het is fantastisch dat eigenlijk elke partij dat erkent.

Dat betekent dus ook dat we op sociaal vlak nog niet zo slecht gewerkt hebben, want fundamentele kritiek was er niet in de Lakenhal. Er is natuurlijk altijd ruimte voor verbetering, maar ik durf zeggen dat CD&V en zijn coalitiepartner toch wel een serieuze en geapprecieerde sociale stempel op de stad gedrukt hebben. Dat blijkt ook wanneer objectieve analyses Herentals met gelijkaardige gemeenten vergelijken.

Hoe gaan we in de toekomst verder? Concreet gaat er heel veel (moeten) gebeuren de volgende 6 jaar. Hier vind je alvast wat meer over hoe CD&V en ikzelf het zien. Het is fijn dat heel veel partijen onze ideeën rond een Geïntegreerd Breed Onthaal en Buurtzorgnetwerken op zijn minst interessant vonden, en dat dit ook door het publiek geapprecieerd werd.

Dit was een eerste debat, en er zullen er nog wel wat volgen. De volgende weken zal het ook heel fel gaan over mobiliteit, stadsontwikkeling, en andere belangrijke thema’s. Sociale zaken en welzijn kwam als eerste op de debatagenda. Ik hoop dat welzijn ook het allereerst op de bestuursagenda blijft staan voor heel Herentals. Want iedereen is gebaat met een stad waar iedereen mee kan.