Bericht aan de bevolking

Dag Kiezer,

Nog heel even, en het is gebeurd. Op 14 oktober stopt elke kandidaat-politicus met jullie lastig te vallen met propaganda, reclame, affiches en digitale advertenties. Maar eigenlijk begint het dan pas.

Eerst en vooral dus mijn excuses als ik jullie digitale of werkelijke omgeving visueel vervuild heb met mijn promomateriaal. Ik heb wel wat ambities, maar ik heb ook gebreken. Een van die gebreken is bijvoorbeeld dat ik weinig mensen ken met voortuintjes of lappen grond. Dat betekent dat ik weinig verkiezingsborden kan zetten. En wil je verkozen worden, dan moet je toch zichtbaar zijn. Daarom koos ik resoluut voor de digitale en sociale media-weg, en voor advertenties daarop. En mogelijk ben ik dus wel vaak geïnfiltreerd in vele Facebook-bubbles.

Maar al die posts, tweets en ads, hadden twee doelen.

Ten eerste hoopte ik de hele campagne wat te verzoeten. Een lepeltje suiker toevoegen aan de soms zure limonade of straffe koffie die er geserveerd werd in de overdadige politieke communicatie die gevoerd werd. Ik hoop dat een filmpje hier of een gedichtje daar wat ironie, relativering, en wie weet zelfs wat esthetiek brachten. Als ik schepen van verbinding wil worden, moet dat beginnen bij de campagne. Ik probeerde ook in de campagne werk te maken van een Mooierwijk, een Zorghoven, een Betertals.

Maar ten tweede, en eigenlijk belangrijker: met de tijd en middelen die me toebemeten waren, probeerde ik toch ook wat aandacht te zoeken voor inhoud. Zowel voor programmapunten, voor debat, als voor wat technischere en existentiëlere vragen, en voor thema’s die niet zo vanzelfsprekend zijn.

Of ik daarin geslaagd ben, zou ik niet weten. Het zal spoedig blijken, want de beslissing is aan u.

Nogmaals een gelukkig 2024 gewenst.

En stemt voor de goei.