Auteur: admin

Bericht aan de bevolking

Dag Kiezer,

Nog heel even, en het is gebeurd. Op 14 oktober stopt elke kandidaat-politicus met jullie lastig te vallen met propaganda, reclame, affiches en digitale advertenties. Maar eigenlijk begint het dan pas.

Eerst en vooral dus mijn excuses als ik jullie digitale of werkelijke omgeving visueel vervuild heb met mijn promomateriaal. Ik heb wel wat ambities, maar ik heb ook gebreken. Een van die gebreken is bijvoorbeeld dat ik weinig mensen ken met voortuintjes of lappen grond. Dat betekent dat ik weinig verkiezingsborden kan zetten. En wil je verkozen worden, dan moet je toch zichtbaar zijn. Daarom koos ik resoluut voor de digitale en sociale media-weg, en voor advertenties daarop. En mogelijk ben ik dus wel vaak geïnfiltreerd in vele Facebook-bubbles.

Maar al die posts, tweets en ads, hadden twee doelen.

Ten eerste hoopte ik de hele campagne wat te verzoeten. Een lepeltje suiker toevoegen aan de soms zure limonade of straffe koffie die er geserveerd werd in de overdadige politieke communicatie die gevoerd werd. Ik hoop dat een filmpje hier of een gedichtje daar wat ironie, relativering, en wie weet zelfs wat esthetiek brachten. Als ik schepen van verbinding wil worden, moet dat beginnen bij de campagne. Ik probeerde ook in de campagne werk te maken van een Mooierwijk, een Zorghoven, een Betertals.

Maar ten tweede, en eigenlijk belangrijker: met de tijd en middelen die me toebemeten waren, probeerde ik toch ook wat aandacht te zoeken voor inhoud. Zowel voor programmapunten, voor debat, als voor wat technischere en existentiëlere vragen, en voor thema’s die niet zo vanzelfsprekend zijn.

Of ik daarin geslaagd ben, zou ik niet weten. Het zal spoedig blijken, want de beslissing is aan u.

Nogmaals een gelukkig 2024 gewenst.

En stemt voor de goei.

On the Radio

Neen, het zal hier niet gaan over Donna Summer. En -helaas- ook niet over Regina Spektor, die wat mij betreft tekende voor een van de allerbeste nummers ever.

Het zal eerder gaan over Radio 2, die me vanmiddag interviewden over het gedichtje, dat iedereen moet helpen om een poëtische maar verantwoorde keuze te maken volgende zondag. Fijn dat er ook wat poëtische politiek (of politieke poëzie?) op de radio kwam.

Wie het gemist heeft en het nog wil horen, kan hier klikken en naar tijdsaanduiding 22:59 fastforwarden. Of gewoon hieronder even het fragmentje beluisteren.

Keuzestress

Mien, Matthias of Dominique,
Ingrid, Sarah, misschien de Rik,
Pascal, Bieke, Evelyn,
Patrik, Yoleen of dan toch Celine?

Peter, Peter, Peter of Bert,
Jan, Jan, Jan, misschien ook Gert,
Tom, Tom, Tom, Polien niet vergeten,
Bart, Bart, Bart, Joost mag het weten.

Lieve (Snauwaert of Peeters. Eén van de twee).
En Dirk en Els doen ook weeral mee.
Kathleen moet ik toch ook nog vermelden
Liesbeth of Annie? En nog 50 helden.

Hebt u al beslist? Ik eigenlijk wel.
Waarmee ik dan toch geen geheimen vertel.

PS: Excuses aan Rutger. Aan Roald. Aan Liese.
Aan Jef en de rest. Ik stop nu met k(n)iezen.

*******

Soms kan de politiek wat poëzie gebruiken. Ik probeerde het vorige campagnes, en ook in de gemeenteraad hoopte ik soms dat rijmen en dichten de zeden verlichten.

Ik maakte er een goed voornemen van wat meer poëzie in de politiek te brengen.

(In de notulen van de gemeenteraad van 7 maart 2017 – punt 20 – pagina’s 62 en 63, bij het afscheid van onze vorige burgemeester, kan je lezen dat dat gelukt is. Voor de eerste keer in onze Herentalse geschiedenis werd een gedicht opgenomen in die notulen.)

Daarom dit hyperlink-gedicht, dat jouw keuze misschien kan inspireren. Je vindt hier trouwens een “getagde” Facebookvariant.

Of toch nog ander stemadvies nodig?

Stemadvies

Voor wie moet ik nu eigenlijk stemmen, Bart?

Hoe vaker ik de vraag krijg, des te meer ik ervan overtuigd geraak dat je met 1 stem op de ruwweg 22.000 in Herentals toch een verschil kan maken. Om die impact zo maximaal mogelijk te maken, hou je best in het achterhoofd wat we gisteren concludeerden: vanaf plaats 3 op de lijst heeft elke kandidaat evenveel kans op een zitje in de gemeenteraad.

En het is daar dat het gebeurt, natuurlijk. Een gemeenteraad wordt bevolkt door raadsleden, die binnen hun fractie en partij duidelijk meer of minder aandacht kunnen geven aan bepaalde zaken.

Natuurlijk is het programma van elke partij de leidraad om beleid te voeren. Op hun beurt zijn dan de partijprogramma’s van de 2 (of meer) partijen die een meerderheid vormen de voedingsbodem voor een bestuursakkoord. En dat bestuursakkoord, met bijhorende begroting, moet dan 6 jaar lang uitgevoerd en soms ook bijgestuurd worden.

Dat hele proces van partijprogramma naar bestuursakkoord tot uitvoeren en evalueren van het beleid is mensenwerk. En daar kan je stem het ultieme verschil maken. Want uiteindelijk heeft elke gemeente veel straffe mensen nodig om alles vorm te geven, te plannen, uit te voeren en bij te sturen. En daarom moet de gemeenteraad zo sterk en divers mogelijke profielen tellen. Want een burgemeester en een handvol schepenen kunnen het niet alleen, hoe beslagen ze ook zijn. Bij voorkeur is die gemeenteraad bevolkt met uiteenlopende mensen, meningen en competenties, van jong tot oud, van diverse oorsprong, met heel veel uiteenlopende specialisaties.

Hoe kan je nu concreet je stem het meeste impact geven? Daarvoor moet je enkele stappen zetten.

1. Bepaal wat je belangrijk vindt voor de volgende 6 jaar.

Je kan daarbij focussen op 1 aandachtspunt dat je zo belangrijk vindt dat alle andere ertegen verdwijnen. Dat aandachtspunt kan zowel inhoudelijk (“Gratis wifi in heel Herentals”!) of politiek-strategisch zijn (“Weg met de tsjeven!”). Als dat ene issue zo belangrijk voor je is, dan is het je volste democratische recht om te stemmen op die partij of die kandidaat waarvan je denkt dat ze ervoor gaan zorgen.

Het is je volste democratische recht, maar eigenlijk vind ikzelf dat “one-issue-stemmen” niet zo heel slim. Het besturen van een gemeente gaat over zoveel zaken, en is gebaat met een algemene visie én heel uiteenlopende invalshoeken om tot de best mogelijke richtingen te komen. Het gaat niet alleen over mobiliteit, maar ook over sociale zaken. Niet alleen over belastingen, maar ook over cultuur. En dan is een stad gebaat met zo goed mogelijke mensen op al die fronten.

2. Bepaal je best mogelijke vertegenwoordigers.

Het gaat er dus over dat je zelf zo maximaal mogelijk probeert te beïnvloeden wie het beleid mee richting kan geven. En dat is inderdaad mensenwerk. Als burger heb ik aan het roer van mijn gemeente het liefst zoveel mogelijk mensen die ik vertrouw, op heel uiteenlopende thema’s.

Alle partijen bieden plaats aan heel diverse profielen. Die kandidaten communiceren elk zoals ze gebekt zijn, en doen nu nog altijd hun best om je te bereiken. Ze geven dan aan wat ze zelf belangrijk vinden, en waar ze persoonlijk voor willen gaan.

Zo kan je zelf een lijstje maken van kandidaten die je echt ziet zitten: kandidaat a is bijvoorbeeld voor jou de geknipte persoon voor een goed middenstandsbeleid. Kandidaat b apprecieer je dan weer omwille van haar vakkennis, realisaties en/of plannen op milieuvlak. En kandidaat c is volgens jou gewoon de nieuwe, frisse m/v/x die zeker een kans moet krijgen.

Zo maak je uiteindelijk een lijstje op van 3, 5 of misschien zelfs 15 kandidaten.

Het probleem is dan vaak dat al die kandidaten niet op dezelfde lijst staan. En “panacheren” (verschillende kandidaten op verschillende lijsten je stem geven) mag en kan dus niet (daar zouden ze eens iets op moeten vinden, maar dat is een ander debat).Als je toch in al die kandidaten gelooft, zal je dus hartverscheurende keuzes moeten maken.

3. Kies zo rationeel mogelijk, maar met heel je hart.

We gaan er dus van uit dat je een lijstje gemaakt hebt met alle kandidaten die potentieel je vertrouwen verdienen. Helaas kan je niet op hen allemaal stemmen, omdat ze verspreid zitten over verschillende lijsten. Maar tegelijk wil je zoveel mogelijk van die kandidaten laten wegen op het beleid, op de richting die hun partij en het bestuur (of de oppositie ertegen) volgens jou moet uitgaan.

Om zoveel mogelijk van die mensen die je vertrouwen verdienen maximaal te laten wegen, kan je dus eigenlijk maar 1 ding doen: kijk naar de lijst die het meeste mensen van jouw voorkeur bevat, en geef al die specifieke mensen dan jouw voorkeurstem. Je zal dus sowieso op een aantal kandidaten niet kunnen stemmen, omdat je nu eenmaal keuzes moet maken. Dat gebeurt nu eenmaal in het leven. Jammer, maar helaas.

Er zijn natuurlijk nog een heleboel andere methodieken om uiteindelijk je stem te bepalen. Bovenstaand stemadvies gaat er puur van uit dat je je stem zoveel mogelijk impact wil geven door een kans te geven aan zoveel mogelijk mensen die je vertrouwt. Door deze methodiek maak je je stem zo representatief mogelijk voor wat jij belangrijk vindt. En wordt de gemeenteraad uiteindelijk een zo representatief mogelijk orgaan voor de vele persoonlijke meningen en richtingen die alle kiezers hebben.

Mogelijk heb je andere strategieën? Het zal spoedig blijken.

(En als je het echt nog niet zou weten: misschien kan je luisteren naar deze meneer?)

Zetels, en hoe ze te verdelen

Voor wie moet ik nu eigenlijk stemmen, Bart?

Eigenlijk krijg ik de laatste weken toch wel vaak diezelfde vraag. Mensen van heel uiteenlopende achtergronden weten het soms  echt nog niet. Ze worden om de oren geslagen met affiches, flyers, kaartjes, filmpjes, en zien door het bos de bomen niet meer. Zelfs personen die nauwgezet de inhoud van programma’s en de speerpunten van kandidaten uitpluizen, weten nog niet goed wat of wie te kiezen.

Voor wie stemmen, is dus the question. Voor welke partij? Voor welke kandidaat? En als ik op meerdere kandidaten stem, is dat dan wel een goede zaak?

Al die vragen verdienen een antwoord, en hebben heel veel te maken met de toch wel ingewikkelde manier van stem- en zetelverdeling.

Daarom probeer ik in een eerste post wat in te zoomen op het gegeven “verkiesbare plaatsen”, wat mij betreft de belangrijkste factor voor de onduidelijkheid die er bestaat rond hoeveel impact je stem heeft.

Klaar? Zet je schrap.

De hele zetelverdeling volgens het fameuze systeem-Imperiali is vrij complex. De details ervan vind je hier, de meest begrijpelijke en compacte uitleg erover hier.

En daaruit blijkt toch wel wat. In de eerste plaats mag het wel eens gezegd worden: het hele gegeven rond verkiesbare plaatsen is eigenlijk zever in pakjes. Het verkiesbaarheidscijfer voor elke individuele kandidaat is immers zo hoog, dat de pot van te verdelen lijststemmen doorgaans bij de tweede kandidaat al is uitgeput. Dat betekent heel concreet dat iedereen in Herentals die niet op plaats 1 of 2 staat, niet meer kan ‘profiteren’ van de pot lijststemmen. Als een partij dus meer dan 2 zetels haalt, heeft elke kandidaat van plaats 3 tot 29 op die lijst net evenveel kans om alsnog verkozen te geraken.

Dat bleek trouwens ook op Herentals vlak in 2012. Je ziet daar dat sp.a 8 zetels haalde, maar dat de kandidaten op plaatsen 10, 13 en 29 meer voorkeurstemmen haalden dan die op plaats 6, 7 en 8. Gevolg: kandidaten 10, 13 en 29 kregen een zitje in de gemeenteraad. Je ziet dat ook bij CD&V, bijvoorbeeld. De kandidaten van 2012 op plaatsen 17, 28 en 29 haalden meer dan die op plaats 6, 7 en 8, met hetzelfde gevolg.

De algemene conclusie is dus dat in Herentals elke kandidaat vanaf plaats 3 precies evenveel kans heeft op een zitje in de gemeenteraad. Soms is het effect van de lijststem zelfs al uitgespeeld bij kandidaat 1, en kan kandidaat 2 al niks meer van de pot opsouperen…

Met dat in het achterhoofd kan je als individuele kiezer dus wel een groot verschil maken. Maar daar hebben we het morgen over.

Schavuiten

Oops, we did it again.

De geschiedenis heeft zich vandaag herhaald. Zowel 12 als 6 jaar geleden lanceerde ik een eigen peiling, en zowel 12 als 6 jaar geleden draaide die geweldig in de soep.

Zo ook vandaag. Op dit ogenblik (maandag 1 oktober rond 20 over 8 ’s avonds) is deze peiling amper 8 uur online, en de resultaten zijn overweldigend. Maar liefst 4.521 stemmen werden al uitgebracht, met veelzeggende resultaten.

De eerlijkheid gebiedt ons wel erbij te vermelden dat die meer dan 4.500 stemmen werden uitgebracht door… slechts 151 verschillende bezoekers/IP-adressen. De titel van de peiling in kwestie (statistisch totaal onverantwoord”) bleek dus helemaal te kloppen.

Wat hebben we er (tot nu toe) uit geleerd?

  1. Ik en peilingen, het zal nooit wat worden. Ze draaien altijd in de soep.
  2. Er waren tot nu toe zo’n 4.500 stemmen, uitgebracht door 150 verschillende bezoekers. Dat betekent dat 1 bezoeker gemiddeld 30 keer een bolletje aanklikte. Respect! (En tegelijk: wat een geluk dat het meervoudig stemrecht werd afgeschaft in 1919.)
  3. Van al die klikkers zijn de sp.a- en N-VA-aanhangers bij de ijverigste. Zij klikten samen maar liefst 1410 en 1383 keer. Waarschijnlijk hebben zij ook het meeste tijd? CD&V trekt ocharme 20 kliks, en Groen, Open Vld-HNM, Stadslijst en Herentals-Anders kregen helemaal geen kliks. Vlaams Belang verdient een aanmoedigingspremie voor zo’n 84 stemmen, maar kan dus helemaal niet op tegen rood of geel.
  4. Eén lichtpuntje: maar liefst 1470 keer werden ‘de goei’ aangevinkt. Er is dus nog hoop.

Uiteraard willen we deze peiling nog onverantwoorder krijgen. Klikken jullie mee?

De statistisch totaal onverantwoorde peiling

Al 3 campagnes lang lanceer ik 14 dagen voor de verkiezingen een eigen peiling. Totaal onverantwoord, natuurlijk. Want wie dit leest of bezoekt, is natuurlijk helemaal niet-representatief voor de doorsnee Herentalse kiezer.

Maar toch lijkt het me leuk en interessant. In elk geval geeft het jullie (en mij) een idee van wie deze pagina bezoekt, en van waar haar of zijn voorkeur ligt. Doen jullie mee?

(NB: hiermee wil ik helemaal niet concurreren met andere media, hoor…)

Voor wie stem jij in Herentals op 14 oktober?
11345 votes · 11345 answers
stem!

En dan nu: inhoud!

Laat ons eerlijk zijn: 14 dagen voor de verkiezingen worden we nogal overspoeld door foto’s, affiches, verkiezingsborden, filmpjes, memes, en wat nog niet meer. Ook ik pleit schuldig, Edelachtbare.

Wat ik de afgelopen weken wel vaker hoorde: waar is de inhoud gebleven? Waar is jullie programma?

Wel, die inhoud is er wel degelijk. Het verkiezingsprogramma van CD&V staat online, en wel hier. Deze week krijgt iedereen de brochure in de bus. Wie al een saaiere, minder fraai vormgegeven versie wil, kan die hier op deze site downloaden.

Ons programma wordt misschien laat gepubliceerd en gepresenteerd. Ik vind dat ook. Daarom publiceerde ik vorige maand al mijn eigen krachtlijnen van dat CD&V-programma onder de noemer Mooierwijk, Zorghoven en Betertals. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat het niet per se de meest bezochte pagina’s op deze site zijn. Terwijl het toch over inhoud mag gaan, vind ik.

Brengen jullie daar verandering in? Delen mag. En lezen ook.

Gesneden Brood

Behoorlijk intens avondje, gisteren. Er was de langverwachte (en door elke partij goed voorbereide) debattle van de Jeugdraad. Een heel fijn en strak format (inclusief Whatsapp-vraagmogelijkheden voor het publiek!), dat toch voor goede verstaanders opnieuw heel veel duidelijk maakte. Ik kwam zelf niet alleen onder de indruk van de puike organisatie, maar ook van heel wat politiek talent op het podium, verspreid over alle partijen. En nee, ik ga geen namen noemen.

Even hartverwarmend waren de pre- en postdebat-gebeurtenissen. Een uurtje voor het debat trok de eerste Herentalse Critical Mass Bike Ride door Herentals naar de Molekens en terug, en vlak voor het debat (en voor de niet-fietsers en laatkomers gelukkig ook achteraf) kregen de politici van de geKoro (nee, niet de GECORO, maar iets zotters) een geweldig  en inspirerend cadeau: het geKoro-manifest voor 2200, met 10 principes, 10 quick wins en 10 instrumenten om Herentals een frisse update en upgrade te geven. En dat alles in een heel heldere taal, met heel concrete voorbeelden, positief en constructief geformuleerd.

Nee, ik ga hier niks plagiëren of parodiëren. Surf naar hier, en raak zelf geïnspireerd. Of volg alles op Facebook.

Ikzelf kan niet anders dan dit helemaal omarmen. En ik hoop dat vele kandidaten en partijen dat ook gaan doen. Het manifest is gesneden brood voor iedereen die popelt om eraan te beginnen.

Enig minpuntje van de avond: toen ik  – nogal laat – met de fiets huiswaarts keerde, rammelde mijn fietslicht er gewoon af in de Zandstraat. Die kinderkopjes, er moet toch eens iets aan gedaan worden.