Meer Boekerijen!

Als ik ergens echt het verschil gemaakt heb de afgelopen jaren, dan was het wel in de Boekerij. In de Molekens stond de oude gemeentelijke bibliotheek leeg, en de Stad had plannen voor de verkoop ervan. Dat vond ik geen goed idee, want een aantal buurtbewoners hadden mooie en concrete plannen om die Boekerij te gaan gebruiken voor kleinschalige wijkactiviteiten. Dat was fantastisch, en door een aantal tussenkomsten in de gemeenteraad en bemiddeling bij het schepencollege, kon ik ervoor zorgen dat het pand niet verkocht werd. Met de initiatiefnemers werden goede afspraken gemaakt, en de Boekerij is nu al een jaar lang een bruisend wijkcentrum vol activiteiten voor iedereen in de buurt.

Morkhoven, Noorderwijk en Herentals hebben de volgende jaren meer Boekerijen nodig. Meer kleine ruimtes, waar mensen kunnen samenkomen, waar je kleine buurtfeestjes kan geven, waar iedereen een betaalbare plaats vindt om een vat te kunnen geven, om yogalessen te krijgen, om mekaar te ontmoeten, om gewoon gezellig samen te zijn. Waar dat vroeger in parochiezalen kon, wordt dat nu minder en minder vanzelfsprekend.

Met De Boekerij op de Molekens hebben we nu een model hoe dat kan: het stadsbestuur moet interessante ruimtes opsporen en samen met de buurt een lichte structuur opzetten, zonder veel paperasserij en poespas. Ik ben ervan overtuigd dat we op korte termijn zo minstens 3 extra wijkhuisjes kunnen opzetten, en dat heel veel mensen en verenigingen daar hun plaats kunnen krijgen.

Verenigingen verenigen

Herentals is de laatste jaren op cultuurvlak enorm veranderd. Het cultuurcentrum draait op volle toeren, en de volgende jaren krijgt de Kunstencampus vorm op de Molenvest.

Tegelijk is ook het klassiekere verenigingsleven fel aan het evolueren. Verenigingen moeten niet alleen hun plaats krijgen in stedelijke infrastructuur (of in nieuwe Boekerijen…), ze verdienen ook extra financiële steun.

De afgelopen jaren bleef het totale bedrag in de begroting voor subsidies aan onze sociaal-culturele verenigingen ongewijzigd. Het totaalbedrag is al geruime tijd zelfs niet geïndexeerd, terwijl voor die verenigingen het leven niet alleen duurder werd, maar ook ingewikkelder: meer administratie en kosten qua verzekeringen, privacy en technologie hebben hun prijs.

Daarom pleit ik voor een verdubbeling van het bedrag voor werkings- en projectsubsidies aan onze cultuurverenigingen. Dat klinkt spectaculair. Maar als je weet dat er nu jaarlijks gemiddeld 25.000 EUR wordt voorzien voor 47 verenigingen, dan is een verdubbeling ervan perfect haalbaar binnen het grote stadsbudget. En tegelijk geeft het ook een echte aanmoediging aan iedereen die Herentals mee doet bruisen.

Ik zou het algemene subsidiebeleid zelfs willen actualiseren, verfijnen, en ook volle aandacht geven aan sport-, jeugd- en andere verenigingen. Want meer en meer passen verenigingen of evenementen niet alleen meer in dat ene hokje cultuur of dat ene vakje sport. Al wie een niet-commercieel initiatief organiseert dat Herentals meer zuurstof geeft, heeft immers recht op onze steun. Of het nu gaat om een voorstelling, een tentoonstelling, een beachvolleytoernooi of een culinair festivalletje.